Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

0 Keep up blogging!

Image by Kristina B


Το συχνό blogging, μην πω το ετήσιο blogging, μιας και εχουμε πιάσει αράχνες στο mommywiki, το έχουμε αφήσει εδώ και καιρό λόγω υποχρεώσεων.

Τις προάλλες είχαμε με την Νίκη αυτή την κουβέντα και μου έλεγε πως πολλές φορές φτιάχνει κάτι και σκέφτεται... "Αυτή θα ήταν μια πολύ ωραία ανάρτηση", τραβάει και μια φώτο με το κινητό, έτσι για το γαμώτο, λόγω συνήθειας από τα παλιά. και μετά ... 
σχολάει η Αγνή από το σχολείο,
έρχονται τα e-mails στην δουλειά,
το φαγητό πρέπει να γίνει,
το σπίτι να καθαριστεί,
το μάτι να κλείσει
και κάπως έτσι η ωραία ανάρτηση, γίνεται μια ανάμνηση και το πάθος της στιγμής έχει χαθεί. 
Κάπως έτσι και εγώ. Κάπως έτσι και πολλές γυναίκες, όχι απαραίτητα μαμάδες, που κάποτε είχαν χρόνο για γυμναστήριο, για έναν καφέ με την φίλη, για ενα κομμωτήριο, για ένα χαλαρό μπάνιο αφήνουν τις αγαπημένες τους συνήθειες και "ρουτινιάζουν".


Το φοβερό μέσα σε όλο αυτό είναι ότι υπάρχουν κάποιοι φίλοι που δεν σε ξεχνούν. Παρόλο που εσύ μέσα στην ρουτίνα σου, τους ξεχνάς.
Μπορεί να είναι η φίλη σου η Όλγα που παρόλα τα προβληματά της και την δική της ρουτίνα, μια μέρα θα σε πάρει τηλέφωνο και θα πάτε έναν καφέ οι δυο σας.
Μπορεί να είναι η φίλη σου η Βούλα από την σχολή, που έτσι ξαφνικά, γιατί τα ξαφνικά είναι τα καλύτερα, μετά από πέντε χρόνια αποφασίσατε να βρεθείτε σε ένα μπαράκι και τα είπατε σαν να μην πέρασε μια μέρα και γελάγατε όπως παλιά.
Μπορεί να είναι η φίλη σου η Βάσω, που έχει και αυτή δυο παιδιά και σε πήρε τηλέφωνο να σε ρωτήσει την γνώμη σου για κάτι και μιλάτε τελικά πάνω από μισή ώρα και νοιώθεις ξαλαφρωμένη, που βοήθησες, που μίλησες και για τα δικά σου θέματα και που κάποιος περνάει ότι και εσύ.

Υπάρχουν λοιπόν και κάποιοι φίλοι bloggers που είναι ακριβώς αυτό.
Μια πνοή μέσα στην ρουτίνα. Είναι ο λόγος για να κάνεις ανάρτηση μετά από, καθίστε να πάω να δω...μετά από 2,5 μήνες! 
Είναι φίλοι-bloggers και ξέρετε πως τους ξεχωρίζετε αυτούς; 
Είναι bloggers που δεν περιμένουν απο εσένα τίποτα. Δεν περιμένουν να κάνεις like και share στα social media. Δεν περιμένουν να τους αφήσεις comment του τύπου "Ωραία ανάρτηση..." κάτω από κάθε post τους. Δεν περιμένουν να πληρώσεις κάτι, δεν ζητάνε τίποτα. Μόνο προσφέρουν. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. 
Και για ποιους όλος αυτός ο πρόλογος; Καταρχήν για την Ζήνα από το Ef Zin Creations και μετά για όλη την ομάδα του C2 Magazine.

Για να γράψω αυτή την πρόταση έψαξα τα email μου και "κουφάθηκα" όταν είδα ότι τα events που διοργανώνει είναι από το 2014!
Eδώ και 4 χρόνια διοργανώνει κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα για φίλους λίγους και καλούς Secret Santa και Secret Bunny events στα οποία ανταλλάσουμε δώρα. Το κάνει οργανώνοντας το στον προσωπικό της χρόνό, χωρίς να περιμένει κάτι από εμάς.

Και μια μέρα η Ζήνα μαζί με την Αγγελική, την Αθηνά, την Άννα, την Ελένη και την Μάρω δημιούργησαν το C2 Magazine και άρχισαν να οργανώνουν craft parties. Και σε κάθε craft party είμασταν καλεσμένες.
 Και γνωρίσαμε όλες τις κοπέλες από κοντά και φτιάξαμε υπέροχα πράγματα και φάγαμε υπέροχα πράγματα και κερδίσαμε και υπέροχα δώρα και περάσαμε τέλεια και δεν μας ζητήθηκε κανένα αντάλλαγμα. Και βλέπετε τώρα πως είναι οι φίλοι bloggers;

Και πως τα θυμήθηκα όλα αυτά...


Πριν 2 εβδομάδες συμμετείχαμε στο craft party στα Flying Tiger και το ΣΚ στόλισα το δέντρο μου με τα στολίδια που κέρδισα.
Αυτή την στιγμή φοράω το κολιέ που φτιάξαμε στα Flying Tiger.

Εχθές το βράδυ ετοίμαζα το δώρο που θα στείλω ως Secret Santa στην κοπέλα που κληρώθηκα.
Σήμερα το πρωί περνώντας από το γραφείο της Νίκης συζητούσαμε τι δώρο θα φτιάξει εκείνη.


Πριν έναν μήνα στο Terra Delicia φτιάξαμε καρφίτσες από... αυγοθήκες!

Παλιότερα ζωγραφίσαμε

Φτιάξαμε στεφάνια

Φτιάξαμε μπισκότα με ζαχαρόπαστα και διακοσμήσαμε ποδιές

και είναι και κάποια που δεν μπορέσαμε να πάμε και θα ακολουθήσουν πολλά ακόμη. Μπορεί να καταφέρουμε να πάμε, μπορεί όχι, ένα είναι σίγουρο.. Το εκτιμάμε και σας ευχαριστούμε :)

So keep up blogging είναι κάτι πολύ παραπάνω απ΄ότι φαίνεται.
Μαργαρίτα

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

0 Πρώτη δημοτικού!


Καλή σχολική χρονιά! Χρονιά ορόσημο για τον Νικόλα μιας και ξεκινάει το μεγάλο σχολείο.
Η μαμά συγκινήθηκε και έχει αγωνία για όλα όσα έχουν αγωνία η ψαρωμένες μάνες. 
Ο γιος όμως παρόλο το μικρό άγχος του φαίνεται να πηγαίνει και να γυρίζει με χαρά.
Εγώ θα έχω τα αυτιά μου ανοιχτά και θα τον βοηθήσω όσο μπορώ και με αφήνει. Μια περιπέτεια ξεκινά:)

Παρόλο που ο χρόνος πιέζει κατάφερα στα γρήγορα να του φτιάξω ετικέτες για τα βιβλία του. Ε αν αυτό δεν είναι αφορμή να τις μοιραστώ μαζί σας, τι είναι;

Ως λάτρης του Minecraft δεν θα μπορούσαν να έχουν άλλο θέμα...
Το αρχείο για να τις κατεβάσετε μπορείτε να το βρείτε εδώ
Το αφήνω στην καλή σας θέληση, αν το μοιραστείτε να αναφερθεί η πηγή.

Καλή μας αρχή!
Μαργαρίτα

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

0 Τα ωφέλη του tae kwon do μέσα απο τα μάτια μιας μαμάς


Όταν έγραψα τον γιο μου tae kwon do δεν είχα σκοπό να τον κάνω μια πολεμική μηχανή αντιθέτως ήθελα να ξεκινήσει ένα άθλημα για να μπει η κίνηση στην ζωή του. Όντας ένα παιδί της πόλης, μόλις τριών ετών η μόνη κίνηση που υπήρχε στην ημέρα του ήταν να τριγυρνά μέσα σε ένα διαμέρισμα, άντε και καμιά βόλτα τα ΣΚ. Ως πρόωρο παιδί, ήταν πιο πίσω από συνομήλικα παιδιά και δεν ήταν η κίνηση του, τόσο σταθερή, με δύναμη και ισορροπία όσο άλλων παιδιών. Έτσι ξεκινήσαμε εργοθεραπεία. Το κολύμπι ήταν η σύσταση όλων ως την ιδανική γυμναστική. Το tae kwon do μου είχαν πει ότι είναι δύσκολο.
Πράγματι. Το tae kwon do ήταν δύσκολο. Αλλά...
  • Άρχισε 3 φορές την εβδομάδα να κάνει ωριαίες προπονήσεις. Από το διαμέρισμα λοιπόν πήγαμε στην μια ώρα διασκεδαστικής γυμναστικής
  • Μια πρόκληση μπήκε στην ζωή του. Τουλάχιστον με τα δικά μου μάτια. Οι προκλήσεις είναι για να μας κάνουν πιο καλούς πιο δυνατούς. Και στην περίπτωσή μας εκπλήρωσαν/εκπληρώνουν τον σκοπό τους.
  • Απέκτησε φίλους. Διαφόρων ηλικιών.
  • Του χάρισε αυτοπεποίθηση. Τα βάζει ακόμη και με τον Chuck Norris. 
  • Τον βοήθησε περισσότερο από το κολύμπι να αποκτήσει, ισορροπία, να δυναμώσει, να συγκεντρωθεί.
Και θα μιλήσω με παραδείγματα... 

Αυτοσυγκέντρωση - Βελτίωση κίνησης
Στο άθλημα αυτό τα παιδιά καλούνται να να εκτελέσουν σειρά κινήσεων. Είτε πρόκειται για μια απλή κλωτσιά ή για το περιβόητο Poomsae τους.
Μπορεί να φαίνεται κάτι απλό, αλλά για σκεφτείτε το λίγο... Για να κάνει μια κλωτσιά απαιτείται να ισορροπήσει το παιδί στο ένα πόδι, να τεντώσει το άλλο, ταυτόχρονα βγάλει μια κραυγή και στην συνέχεια να επιστρέψει στην θέση του χωρίς να πέσει. Ένα τόσο απλό πράγμα, απαιτεί από τον εγκέφαλο του παιδιού να μπει σε λειτουργία. Τον εκπαιδεύει να λειτουργεί σωστά. Έτσι έκανε και σε εμάς. Η επίδραση του στην κίνηση του Νικόλα ήταν καθοριστική!

Αντιμετώπιση προκλήσεων - Εκπλήρωση στόχων
Στην αρχή ήθελε να τα παρατήσει. Τον προτρέψαμε/πείσαμε/πιέσαμε παρτε το όπως θέλετε να μην το κάνει. Έμαθε λοιπόν να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του κατάματα. Τώρα που μεγάλωσε αναγνωρίζει την πρόκληση και είναι περήφανος για τον εαυτό του. Μια μέρα 4 μήνες πριν μου ειπε ότι θέλει να σταματήσει γιατί δεν μπορεί να μάθει το poomsae του. Τελικά το έμαθε και είναι περήφανος για τον εαυτό του που δεν τα παράτησε. Καταλαβαίνει ότι προσπάθησε πολύ και οι κόποι του είχαν αποτέλεσμα. Το καταλαβαίνει μ ο ν ο ς του, δεν χρειάζεται να του το εξηγήσω εγώ.

Ευγενικοί τρόποι - φιλία
Πιάνει κουβέντα με όλα τα παιδιά που συναντά στο tae kwon do ανεξαρτήτου ηλικίας. Ένα περίεργο πράγμα, όλα τα παιδιά που ασχολούνται με αυτό, είναι καλά παιδιά. Τι πιστεύετε ότι θα γινόταν αν ενα μικρό πιτσιρίκι έπιανε την κουβέντα σε ένα 10 χρονο στον δρόμο; Θα το κορόιδευε. Θα το αγνοούσε. Όχι εκει μέσα, όλα τα παιδιά μιλάνε μεταξυ του. Δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι ο αθλητισμός και οι αρετές του ευθύνονται γιαυτό... Και επίσης έκανε φίλους.

Αυτοπεποίθηση - Περηφάνια
Μαμά άκου τις κινήσεις μου τώρα στις κάνω αργά, αλλά άν έρθει κανας κακός να ξέρεις θα τις κάνω πολύ γρήγορα για να τον νικήσω.
Στις κούνιες κάτι μεγαλα παιδιά τον αγνοούν, πάει μπροστά τους, τους κάνει 5-6 κλοτσιες μπουνιές στον αέρα, το πιθανότερο λάθος εκτελεσμένες, αλλά δεν έχει σημασία... τους πιάνει κουβέντα με αυτοπεποίθηση.

Υπευθυνότητα
Του έδωσαν ένα χαρτί με θεωρία και λέξεις στα κορεάτικα για να το μάθει. Εγώ το αγνόησα σκεφτόμενη, νταξει σιγά τωρα μην βάλω το παιδί να διαβάσει αυτά... Με μάλλωσε, το πήρε μόνος του και πήγε να διαβάσει. Δεν θέλει να αργούμε στο μάθημα. Θέλει να είναι σωστά ντυμένος.

Αγάπη για τον αθλητισμό
Σύμφωνα με τα τωρινά του λεγόμενα, θέλει να κάνει γυμναστική και να τρώει σωστά για να αποκτήσει γερό σώμα και να ζήσει μέχρι τα 100... χαχαχαα
Βέβαια χτυπάει χαλαρά παγωτά και γαριδάκια, αλλά... τις δηλώσεις του τις κάνει!


Για όλα τα παραπάνω λοιπόν είμαι χαρούμενη που διάλεξα αυτό το άθλημα. Είμαι περήφανη για τον Νικόλα που προσπάθησε τόσο πολύ και τα κατάφερε.
Και είμαι ευγνώμων για τους εκπαιδευτές του που ασχολήθηκαν με τον Νικόλα(και με κάθε παιδί ξεχωριστά), τον ενέπνευσαν και τον έκαναν να το αγαπήσει. 
Και εύχομαι να κρατήσει για πολύ καιρό ή για όσο καιρό αυτός θέλει.

Όσο για μένα θα συνεχίσω να είμαι η γραφική μάνα που φωνάζω στις εξέδρες πριν από κάποιο αγώνα γιατί πολύ απλά ακόμα με παίρνει! Σε λίγο καιρό θα θελει να πηγαίνει χωρίς την μαμά... :)

Μαργαρίτα

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...