Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

3 Ποίημα: Το παιδί στον πατέρα του



Όταν σου ζητώ να μ' ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να δίνεις συμβουλές
δεν έκανες αυτό που σου ζήτησα.

Όταν σου ζητώ να μ' ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να μου λες γιατί
δε νοιώθω και τόσο ωραία.

Ποδοπατείς τα αισθήματα μου.

Όταν σου ζητώ να μ' ακούσεις
και νοιώθεις υποχρεωμένος να κάνεις κάτι
για να λύσεις τα προβλήματα μου,
δεν με κατάλαβες, όσο κι αν φαίνεται παράξενο.

Ίσως γι' αυτό η προσευχή
αποδίδει σε μερικούς ανθρώπους
επειδή ο Θεός είναι βουβός και δεν προσφέρει συμβουλές
και δεν προσπαθεί να τακτοποιήσει πράγματα.

Ο Θεός ακούει μόνο κι εμπιστεύεται εσένα
να τα βγάλεις πέρα με τον εαυτό σου.

Γι' αυτό, σε παρακαλώ,
πρόσεξέ με κι άκουσέ με.
Κι αν θέλεις να μιλήσεις
περίμενε μια στιγμή,
θα 'ρθει η σειρά σου.
Σου υπόσχομαι να σ' ακούσω κι εγώ προσεκτικά.


ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ

3 σχόλια :

  1. 'το παιδί στους γονείς του' ειναι ο σωστός τίτλος.είναι ασχημο να 'στοχοποιήτε'συνεχώς αυτος ο έρμος ο πατέρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα ταιριάζει απόλυτα και στους 2 γονείς!
      Τα παράπονα στον Leo Buscaglia:)

      Διαγραφή
  2. Εγώ θα έλεγα ότι είναι πιο γενικό!
    Το πράγμα γίνεται πολύπλοκο όμως γιατί κάποιες (πολλές) φορές δεν θέλουμε να ζητήσουμε άμεσα βοήθεια αλλά περιμένουμε ο άλλος/αλλη να καταλάβει από όσα λέμε. Οπότε με τους ανθρώπους απλά δεν βγάζεις άκρη :)

    Οπότε καλύτερα να σε κατηγορήσουν γιατι βοήθησες παρά γιατί αδιαφόρησες... :) εξάλου το συναίσθημα της "αδικίας" είναι η τροφή της περηφάνιας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...