Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

10 Το Νησί των Συναισθημάτων - από το Μάνο Χατζιδάκι




Τι όμορφα πράγματα τελικά μπορεί να βρει κάποιος στο διαδίκτυο!!! Χτες το βράδυ λοιπόν, μετά από μια κουραστική μέρα, αφού η Αγνή κοιμήθηκε κάθισα να χαλαρώσω λίγο μπροστά στον υπολογιστή μου. Έπεσα λοιπόν, πάνω σε αυτήν την ευαίσθητη ιστορία που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, για την αγάπη και την αντοχή της στον χρόνο. 
Είναι μια τρυφερή ιστορία που συγκινεί μικρούς και μεγάλους.

"Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.


Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Δεν είναι υπέροχη;

10 σχόλια :

  1. Χαρά μας! Όταν το πρωτοδιάβασα, με συνεπήρε τόσο πολύ που δεν γινόταν να μην το μοιραστώ. Φιλιά και καλή εβδομάδα.
    Νίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε. Φιλάκια
    Νίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα πραγματικά όμοργα πράγματα ποτέ δεν τα βαριέσαι! Καλή εβδομάδα σου εύχομαι.
    Νίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι, είναι τόσο απλό και εξαιρετικό... Φιλιά
    Νίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Προσπαθώ να θυμηθώ που το έχω διαβάσει, αλλά δεν...:(( Η μνήμη μου για άλλη μια φορά με προδίδει!!! (αυτό πρέπει να το κοιτάξω κάποια στιγμή!!). Είναι πολύ όμορφο κείμενο και δεν ήξερα ότι είναι του Χατζιδάκη. Ευχαριστούμε που το μοιραστήκατε μαζί μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όμορφη ιστορία
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και εγω το εχω ξανά ακούσει αλλα δεν με χάλασε που το διάβασα ακομα μια φορά! Ειναι πολυ γλυκιά ιστορία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. το είχα ξανακούσει αυτό αλλά δεν ήξερα οτι ήταν του Χατζιδάκη.. πολύ όμορφο όντως!! φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. λατρευω Χατζηδακι!!! και εχει γραψει κ υπεροχη μουσικη για παιδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μεγάλωσα με τη Λιλιπούπολη και πολύ χαίρομαι που αρέσει και στην Αγνή μου! Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...